एक्कासि झल्कने त्यो मन्द मुस्कान।
थाकिन्न कहिले गर्दा उनको रुपको बयान।
चन्चल चुलबुल चमचम गर्ने मनको पारा।
बनिसकिछे ऊनी मेरा आँखाका तारा।
बिना लय आफ्नै शब्द रचनामा गाईन्छ गीत।
आफैमा रमाउने भएछु उनीसँग लगाएसी प्रीत।
एक्लो हुँदा नि एक्लो आभाष नहुने।
छिन छिनमा खै कता हराईने।
आफ्नै सुन्दर सँसारमा मग्न।
थालें उनको यादमा हर्पल भुलिन।
लाग्दैन मन उनीबाहेक आजकल कोइ अरुसित।
आफैमा रमाउने भएछु उनीसँग लगाएसी प्रीत।
No comments:
Post a Comment