Friday, December 22, 2017

ME aNd MY sToRY


ME aNd MY sToRY

A new person appear in the mirror,
Indicating my different personality disorder.
Afraid of myself or afraid of failure,
I choose to be idle than to be a warrior.

Running from struggle, choosing way that is easier.
Slowly turning myself into my own life spoiler.

Stuck between forgotten past and unknown future, 
Capable hands without effort , am I being crazier.


Others had moved ahead, I just see barrier,
They become leader, I just become follower.
Worry keeps disturbing, why can't I be happier,
body is healthy but  why  my  mind  is not stronger.



















Saturday, December 16, 2017

कि मेरो मनको भ्रम हो

आँखा त रसाए रसाए, मन पनि किन रुदों हो
मेरो कथा मेरो व्यथा, कसले पो बुझ्दो हो
लाग्छ एक्लो भाछु म, एक्लो एकदम
साँच्चै छु कि म एक्लै, कि मेरो मनको भ्रम हो

होइन म साँच्चै एक्लो भाछु, एक्लो एकदम
काँप्न थाल्दछ शरीर, बढाउन खोज्दा कुनै कदम
मान्दैन मन सम्झाउन खोज्दा, खाली खोज्छ रुन
बितेका पल याद गर्दै भाव विह्वल हुन .

लाग्छ दैबले पनि सबै पीडा मलाई नै दिएको हो
उज्यालो दिई सबैलाई, अन्धकारमा मलाई धकेलेको हो
फूल चुदाएर मेरो जीवनमा कांडाको घारी रोपेको हो
स्वर्ग सुम्पी अरुलाई , नर्कमा मलाई फालेको हो
लाग्छ एक्लो भाछु म, एक्लो एकदम
साँच्चै छु कि म एक्लै, कि मेरो मनको भ्रम हो

शिथिल भाछ शरीर, कायर एकदम मेरो मन
पूरा हुदैनन् कुनै कार्य, बिचमै हुन्छ भग्न
सफल भइएन कहिले जति गरेनी लगन
थाँती नै रह्यो रहर मेरो चुम्ने गगन

लाग्छ एकदम श्रापित छु श्रापित मेरो जीवन
दुख कस्ट अझैं झेल्नुछ सजिलो हुनेछैन मरण
मेरो मात्र जीवनमा डढेलो लगाइएको हो
एक पछि अर्को गर्दै दुखको भाटाले हानेको हो
लाग्छ एक्लो भाछु म, एक्लो एकदम
साँच्चै छु कि म एक्लै, कि मेरो मनको भ्रम हो

अन्जान मित्रता

अन्जानमा नै सुरु भयो, मित्रताको यो नाता
न त नाम थाहा थियो न त अता पता
अनुहार कस्तो, मान्छे कस्तो थिएन थाहा केही
अरु त केही सोचिएन, सोचियो केवल एकछिनको मस्ती

आउँथिन उनी अनलाईन हरेक रातजसो, हुन्थें म पनि
हल्का फुल्का कुरा हुन थाल्यो, मित्रता गाँसियो जानी-नजानी
न त समयको नै बार भयो, न त भयो दुरीको नै
प्रसन्नता भेटघाट र कुराकानीको, झाल्किन थाल्यो प्रस्ट मुहारमै

सुनाउँथिन उनी सबै आफ्ना कुरा, सुन्थें म धेरै जसो
सुझाबको हुन्थ्यो उनको आशा, बन्थें म कत्ति न जान्नेजस्तो
कहिले हुन्थ्यो बच्चा जस्तो मस्ती, कहिले भावनात्मक कुरा
कहिले त आउँथिन आगो भई, लाग्थ्यो हातमा छ छुरा

अन्जानै भएपनि, मन मस्तिष्कमा छाउन थालिन् यसरी
गार्हो हुन थाल्यो काट्न समय उनीसंग कुरा नगरी
यसरी नै कस्सिदै गयो, अन्जान मित्रताको साइनो हाम्रो
जति झगडा भएनी लाग्न थाल्यो मित्रता हाम्रो राम्रो